กลับมาแล้ว...หายหน้าหายตา หายหัวกบาลและหายทั้งตัวไปจาก Exteen ประมาณเดือนสองเดือน ไม่ได้เป็นอะไรหรอกนะ สบายดีทุกอย่าง ยังเพี้ยนเหมือนเดิม เพียงแต่เกิดอาการนอยด์ขนาดหนัก รู้สึกเซ็งและเบื่อไปซะทุกอย่าง ไม่อยากทำอะไรเลย (จะบอกว่าขี้เกียจก็เกรงใจ 555+) งานก็เยอะเต็มโต๊ะ กองสูงท่วมหัวไม่รู้จะทำอะไรก่อนดี ด่วน ๆ ทังนั้น แถมด้วยการตะเวนออกตาม Site งาน ขึ้นเหนือล่องใต้ ตีกันให้มั่วไปหมด ทั้งแม่เมาะ วังน้อย ระยอง บางปะกง ชีพจรลงเท้าจริง ๆ

เมื่อก่อน Site งานทางใต้ไปบ่อยมาก สมัยเข้างานใหม่ ๆ ตะลอนขึ้นเหนือล่องใต้เป็นว่าเล่น มาช่วงหลัง ๆ นี่แหละที่ห่างหายไปจากวงการนานพอสมควร วนเวียนอยู่แถว ๆ ปริมณฑล ลงใต้ครั้งล่าสุดก็เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ยกโขยงไปลุยกันที่เขื่อนรัชชประภาอาทิตย์นึงเต็ม ๆ วางแผนซะดิบดี กะว่าปฏิบัติงานที่ได้รับมอบหมายแล้วเสร็จ จะแรดใต้เที่ยวกันให้ชุ่มปอด ให้สมกับที่อดยากปากแ้ห้งไม่ได้มาซะตั้งนาน Undecided

ฉิ่ง-ฉาบ-ทัวร์-เชี่ยวหลาน-บางเบิด

เดินทางไปสุราษฎร์กันเมื่อวันพฤหัสบดีที่แล้ว ฤกษ์งามยามดีวันที่ 9 เดือน 9 แต่ไม่ยักกะปี 2009 ก๊วนลิงน้อยร่วมขบวนลงใต้ครั้งนี้มีทั้งหมด 16 ตัว เอ๊ย! 16 คน แบ่งการเดินทางหลัก ๆ ออกเป็น 3 เส้นทาง ใช้รถตู้ 3 คัน โดยคันแรกจะออกตัวด้วยความเร็วสูงเหมือนเต่าคลาน จากส่วนกลางบางกรวยตอนเจ็ดโมงตรง ส่วนอีกสองคันที่เหลือจะพยายามกระดืบ ๆ พาตัวเองออกจากสุวินทวงศ์ในเวลาไล่เลี่ยกัน กะว่าจะมาทันกันที่เขาวังตอนแปดโมงเช้า แวะกินข้าว ยิงยาวเข้าชุมพรแล้วเข้าเขื่อนประมาณหกโมงเย็น นั่งรถกันให้เมื่อยตรูดกันไปข้าง 555+...

เป็นการคำนวณเวลาที่เจ๋งมาก เอาเข้าจริงไม่ได้เป็นอย่างที่คำนวณเอาไว้เลยสักกะนิด Tongue out

ล้อเริ่มหมุนทุกคนก็เริ่มปรับเบาะเอนนอนพร้อมด้วยหมอนและผ้าห่ม (เดินทางตั้งพันกิโลกว่า ๆ มันก็ต้องพกอุปกรณ์กันง่วงบ้างเป็นธรรมดา จริงมั้ย?) ระหว่างช่วงบางพลัีดมีติดบ้างนิดหน่อย ก่อนจะหลุดเข้าตลิ่งชัน คลานสู่นครปฐม ควบปุเลง ๆ สู่สมุทรสาครและทะลุเข้าเพชรบุรีก่อนเวลานัดหมาย ระหว่างทางสมุนพระรามจำนวน 6 ตัว กิ๊วก๊าวกันมาก แหกปากร้องเพลง หัวเราะกันให้ร่วน ตะโกนโหวกเหวกไปตลอดทาง จนเริ่มรู้สึกเกรงใจพี่คนขับรถ ที่ต้องทนรำคาญฟังพวกลิงทั้งหลายร้องเพลงที่ไม่เป็นเพลงกัีน จะไม่ฟังก็ไม่ได้เพราะโชคร้ายที่ถูกหวยดวงซวยมาขับรถให้ลิงก๊วนนี้ โฮะ โฮะ โฮะ Foot in mouth

ออกตัวทำเวลาทิ้งห่างรถอีกสองคันที่เหลือ มีการโทรไปเยาะเย้ยถากถางพอเป็นพิธี ได้ความว่าหลัีงจากออกจากสุวินทวงศ์แล้ว ก็ติดแหงกอยู่กับที่ไม่ขยับไปไหนที่ลาดกระบัง คงอีกนานกว่าจะเริ่มเข้าพระราม 2 และธนบุรี-ปากท่อ มีเวลาอีกเหลือเฟือเลยช่วยกันสุมหัว คำนวณระยะเวลาแล้วอีกนานเป็นชั่วโมงกว่าจะตามกันทัน ไอ้ครั้นจะหิ้วท้องรอกินข้าวพร้อมกันก็คงจะไม่ไหว ตัวยึกยือเริ่มส่งเสียงเตือนเป็นระยะ ๆ เลยชิงแวะจอดหม่ำข้าวราดแกงก่อนถึงเขาวังและขึ้นเที่ยวแก้เซ็งระหว่างรอ

ฉิ่ง-ฉาบ-ทัวร์-เชี่ยวหลาน-บางเบิด

เขาวังไม่ได้มาเที่ยวนานมากกกกกก จำได้ว่าครั้งล่าสุดมาเที่ยวกันก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัย จะขึ้นเขาต้องเดินเท้าอย่างเดียวเท่านั้น แต่ตอนนี้เขาวังพัฒนาแล้ว มีรถรางไฟฟ้าหรือเคเบิลคาร์ให้นั่งสบายตรูดขึ้นไปแบบไม่ต้องเหนื่อย สถานีรถรางฯ ตั้งอยู่ทางด้านหลังของเขาวัง เลี้ยวรถเข้าไปจอดแล้วซื้อตั๋วขึ้นไปนั่งรอได้เลย รถรางสลับกันขึ้นลงทุก ๆ ห้านาที ยกโขยงแห่กันขึ้นไปทั้งหมด 6 คน ยกเว้นพี่คนขับรถที่ขอตัวไม่ยอมขึ้น พยายามชวนแล้วแต่ปฏิเสธขอตัวนอนพักเอาแรง เพราะต้องวิ่งรถอีกไกล (หรือทนรำคาญไม่ไหวก็ไม่รู้? 555+)

ค่าขึ้นรถรางฯ ไปกลับคนละ 40 บาท พอถึงเวลาต้องจ่ายค่าตั๋วแต่ละคนก็เริ่มเนียนไม่มีแบงค์ย่อย ทำตัวเป็นเศรษฐีชุดเทาที่มึนเมากับเบี้ยเลี้ยง (ที่ไม่มีที่พัก) เงินในกระเป๋ามีไม่ต่ำกว่า 500 ทุกคน เคราะห์กรรมเลยมาตกที่คนชวน ที่ต้องควักกระเป๋าจ่ายค่ารถรางให้ไปก่อน 240 บาท แล้วตามไปไล่บี้เก็บกันทีหลัง

พอได้ตั๋วก็ระรื่นขึ้นรถรางกันครื้นเครง ใช้เวลาไต่ไปตามสลิงประมาณนาทีกว่า ๆ ก็ถึงยอดเขาวังโดยสวัสดิภาพ พอรถรางฯ จอดเทียบชานชลา ยังจอดไม่สนิทดีพวกที่นั่งริมก็กระโดดผลุงวิ่งแจ้นไปก่อน ปล่อยให้ที่เหลือค่อย ๆ ทยอยตามไปทีหลัง คุยกันให้แซ่ดไปหมด จากเขาวังที่เงียบสงบมีเสียงจิ้งหรีดเรไรตามแบบธรรมชาติ เจอลิงฝูงนี้เข้าไปต้องชิดซ้ายเงียบสนิท ขึ้นไปทำป่าแตกจริง ๆ ควักกระเป๋ากล้องเดินถ่ายรูปกันอย่างสบายใจ ไปใต้เที่ยวนี้เหมือนมหกรรมงานแสดงกล้องถ่ายรูป ติดมือกันไปเกือบทุกคน ฝีมือไม่ใช่ปัญหาเพราะไม่มีกันอยู่แล้ว ถ่ายตามใจทุกช็อต

เดินแหกปากหัวเราะไปได้ไม่ถึงอึดใจ เจ้าหน้าที่ประจำเขาวังก็วิ่งกวดตามมาร้องเรียกให้หยุด เล่นเอาหน้าเหรอหราเลิกลั่กกันหมด นึกว่าจะโดนด่าที่ทำเสียงดัง แต่พอรู้ว่าต้องจ่ายค่าเข้าเยี่ยมชมอีกคนละ 20 บาท ก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก...เฮ้ออออ นึกว่าจะโดนกักตัวเป็นเพื่อนลิงที่นี่ซะแล้ว แล้วก็หันหน้ามามองกันเป็นตาเดียวกัน...ทุกคนพร้อมใจกันส่งยิ้มแบบเจ้าเล่ห์และพยักหน้าหงึก ๆ สุดท้ายต้องควักกระเป๋าจ่ายค่าเข้าชมอีก 120 บาท รวมแล้วทั้งหมด 360 บาท ฮึ่ม...เดี๋ยวลงจากเขาได้พ่อจะไล่เก็บให้หมดเลย คอยดู...Yell

ฉิ่ง-ฉาบ-ทัวร์-เชี่ยวหลาน-บางเบิด

อากาศบนเขาวังสดชื่นมาก ฟ้าใสเปิดโปร่งโล่งสบาย เมฆสวยมาก ๆ แย่งกันถ่ายรูปกันสนุกสนาน (ดูแล้วเหมือนมาเที่ยวมากว่าทำงานอีกนะเนี่ย) เขาวังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญของเพชรบุรี จัดว่าเป็นสัญลักษณ์ของเมืองเพชรบุรีเลยทีเดียว มีเจดีย์และอาคารสีขาวสะอาดตาอยู่บนยอดเขาด้วย เห็นยอดเจดีย์และพระปรางค์แดงอยู่ลิบ ๆ วิ่งกวดกันแป๊ปเดียวก็ถึง

แต่เดิมเขาวังเป็นที่ตั้งของพระราชวังแห่งแรกในหัวเมือง ในสมัยรัตนโกสินทร์ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ทรงโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเพื่อใช้สำหรับเป็นที่ประทับเพื่อเสด็จแปรพระราชฐาน มาพักผ่อนพระอิริยาบทท่ามกลางธรรมชาติที่สวยงาม เขาวังมีชื่อเดิมว่าเขาคีรี

ต่อมาในสมัยอยุธยามีการสร้างวัดมหาสมณะขึ้นที่เชิงเขา จึงเรียกกันว่าเขามหาสมณะหรือเขาสมน มีสามยอด ยอดกลางเป็นที่ตั้งของพระธาตุจอมเพชร ยอดทางทิศตะวันออก เป็นที่ตั้งวัดพระแก้ว และยอดทางทิศตะวันตก เป็นที่ตั้งพระราชวังพระนครคีรี พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้พระราชทานชื่อเขามหาสมณะใหม่ว่าเขามหาสวรรค์ นิยมเรียกกันสั้น ๆ ว่าเขาวัง

ฉิ่ง-ฉาบ-ทัวร์-เชี่ยวหลาน-บางเบิด
บนเขาวังลิงเยอะแยะมาก มีทุกขนาดตั้งแต่เล็กจิ๋วยันใหญ่บิ๊กเบิ้ม ไม่กลัวคนอีกต่างหาก เห็นคนเดินผ่านปรี่เข้ามาหาทันที เจี๊ยก ๆ กันให้ลั่น เล่นเอาสมุนพระรามทั้ง 6 ปอดแหก ต้องรีบเก็บกล้องลงกระเป๋ากันให้วุ่นวายไปหมด ถ้าโดนแย่งไปล่ะไม่รู้จะมีปัญญาไปเอาคืนมายังไง ทั้งสูงทั้งชัน ทางที่ดีคือหลีกห่างพวกมันไว้ปลอดภัยแน่นอน บางตัวเดินเฉียดไปใกล้ก็กระโดดหนี บางตัวเห็นกล้องแล้วเดินมานั่งเป็นแบบให้ถ่าย บางตัวแน่กว่านอกจากจะไม่หนีแล้วยังทำท่าจะพุ่งเข้าใส่อีกด้วย แยกเขี้ยวยิงฟันหยอกล้อตามแบบฉบับลิงหลอกเจ้า

ที่ตัวใหญ่ ๆ ซ่าส์ ๆ หน่อยก็ยืนขวางทาง ยืดอกแสดงความเป็นเจ้าถิ่น ต้องเสียเวลาเจาราขอเปิดทางตั้งนาน กว่าจะยอม 555+ Kiss ระหว่างเจอเด็กผู้หญิงชุดสีชมพูคนนึง มากับแม่และป้า ขึ้นรถรางฯ มาด้วยกัน แต่มาแยกย้ายกันเที่ยวบนยอดเขา ไม่รู้ติดอกติดใจใครในก๊วนลิง เดินไปทางไหนก็เจอ ขึ้นพระปรางค์ก็เจอ ไปเจดีย์ขาวก็เจอ น้องเค้ามีพัดสีชมพูเข้ากับชุดอันนึง เดินตามไปโบกพัดไปตลอดทาง ก็น่ารักดี...แต่พวกลิงไม่ใช่นางงามเลยไม่รักเด็ก 555+

ฉิ่ง-ฉาบ-ทัวร์-เชี่ยวหลาน-บางเบิด

ใช้เวลาอยู่บนเขาวังชั่วโมงครึ่งกว่า ๆ เดินเที่ยวกันจนเหนื่อยเหงื่อเต็มหลังกันทุกคน เขาวังกว้างมากจริง ๆ ต้องมีเวลามากพอสมควรถึงจะเดินเที่ยวได้หมด ขาชักเริ่มล้า ตาละห้อยกันเป็นแถว สภาพแตกต่างจากตอนขึ้นเขามาก ขาไปกิ๊วก๊าวฮาเฮ แรงเยอะ บ้าพลังวิ่งแข่งกันไม่รู้จักเหนื่อย ตอนขาลงหมดสภาพแทบลากขาเดิน รู้สึกระยะทางมันไกลกว่าเดิมสองเท่าตัว สถานีรถรางฯ ทำไมกันไกลอย่างนี้วะเนี่ย?

กว่าจะพาสังขารมาถึงรถรางฯ ได้แทบตาย ดูเวลาเกือบ ๆ สิบโมง จากที่คำนวณไว้คือลงไปเจอกันที่ด้านล่าง แล้วออกเดินทางพร้อมกันหมด พอขาแตะพื้นปุ๊ปมหกรรมเจ้าหนี้ไล่ล่าลูกหนี้ก็เกิดขึ้นปั๊ปทันที ไล่ล่าตามเก็บตามทวงกันเจี๊ยวจ๊าวไปหมด จ่ายครบมั่งไม่ครบมั่ง แปะไว้ก่อนเดี๋ยวไปจ่ายที่เขื่อนมั่ง กว่าจะตามจิกตามทวงได้ครบลิ้นเกือบห้อย พี่คนขับรถที่นอนพักเอาแรงถึงกับหัวเราะชอบใจ บอกมากับพวกนี้แล้วเหมือนพาลิงมาทัวร์มากกว่าพามาทำงาน

ก็แหม...นาน ๆ ทีลิงจะได้ร่าเริง ก็ขอสนุกให้เต็มที่หน่อยเถอะคร๊าบบบบบ พี่น้อง Embarassed

ร่าเริงกันได้แป๊ปเดียวก็งานเข้า เมื่อพี่คนขับรถบอกว่าสองคันที่เหลือแวะจอดเขาวังเมื่อตอนเก้าโมงเช้า ซึ่งตอนนั้นทั้งหมดแห่กันขึ้นไปเยี่ยมญาติบนเขาวัง แวะจอดรถกินข้าวแล้วไม่ยอมรอตามนัด ออกนำหน้าไปก่อนทั้งสองคัน ฝากบอกไว้แค่เพียงว่าจะจอดรอที่เขาโพธิ์เพื่อกินข้าวเที่ยง ให้ตามไปเร็ว ๆ...จากคันแรกที่นำเป็นกระต่ายต้องตกม้าตายกลายเป็นเต่า ล้าหลังสุดเพราะมัวแต่ครึกครื้นกิ๊บก๊าบ

พอขึ้นรถได้ลิงทั้งหลายก็นอนแผ่สลบไสลหลับเอาแรงกันหมด ต้องเดินทางกันอีกไกลหลายชั่วโมง กว่าจะถึงเขื่อนรัชชประภาหรือที่เรียกกันติดปากว่ากุ้ยหลินเมืองไทย...เขื่อนหินทิ้งขนาดใหญ่แห่งที่สองของภาคใต้ที่สวยงามไม่แพ้เขื่อนใด ๆ ของ กฟผ. Cool

อนึ่ง: หายหัวไปนานจนพาลจำไม่ได้ซะแล้ว ว่าอัพบล็อกกันยังไง? Foot in mouth
อสอง: เค้าคิดถึงทุกคนเหมือนกันน๊าาาาาาาาาาาาาาาา Wink

Comment

Comment:

Tweet

สวัสดีปีใหม่ล่วงหน้านะครับ เพราะต้องกลับไปเยี่ยมญาติ เลยไม่มีโอกาศได้ทักทายตอนปีใหม่ สวัสดีปีใหม่ครับHot!

#15 By ::Rookie::BlogGang:: on 2010-12-28 07:47

ลิงน้อยๆยังพอทน แต่ถ้าลิงมากันทีละเยอะๆนี่น่ากลัว
จริงๆไม่ชอบลิงเท่าไหร่ พูดกับมันไม่รู้เรื่องsad smile
รูปสวยจังค่ะ

#14 By eeddy(อี๊ด) on 2010-11-05 14:57

รูปสวยมากเลยครับ

จขบ.ดูทำงานแบบสนุกดีนะครับ เที่ยวด้วย ทำงานด้วย แอบอิจฉา XD

#13 By ❤ Fire . Work || | on 2010-09-22 06:31

คิดถึงเหมือนกันจ้ะ..
ดูแลสุขภาพด้วยนะจ๊ะ big smile

#12 By PunPrai on 2010-09-20 14:22

ไปมาแล้วจ้าแต่ถ่ายรูปไว้ ไม่ได้เรื่องเล้ยยย
ของ รินทร์ ถ่ายได้สวยจิงจิงsad smile Hot!

#11 By ปิยะ99 on 2010-09-19 20:56

เพชรบุรีเป็นเมืองที่โอเคนะครับ รูปสวยๆ

#10 By Untitled_666 on 2010-09-18 14:51

ลิงไม่รักเด็กค่ะ แต่ระวังลิงชอบแย่งของนะคะ

ภาพสวย เชียวค่ะ

กลับมาแล้วอย่าหายไปนานอีกนะคะเจ้าิิรินทร์big smile big smile

พวกพี่ๆ ป้าๆ คิดถึง 55++

#9 By Pat on 2010-09-17 10:49

ลิงจั๊กจั๊ก!!
ลิงเยี่ยมลิง

#7 By Brandy Frisky on 2010-09-16 21:01

พีรินทร์กลับมาแล้วว
พร้อมกับบทความยาวมากมาย (สมกับที่หายไปนาน)

confused smile confused smile

#6 By hackerlife on 2010-09-16 20:54

big smile ยินดีครับ หวังว่าคงสบายดี ไปทำงานด้วยแล้วได้เที่ยวด้วย แบบนี้ถือเป็นกำไรดีนะครับ คนที่คุมลิงได้ถึง 6 ตัว ถือว่าเป็นจ่าฝูงนะครับ ฮ่าๆ confused smile

#5 By ชายคลอง on 2010-09-16 14:56

#1 แฮ่ ๆ ๆ ลิงเจอลิง เล่นเอาลิงฝูงเก่าแตกกระเจิง

#2 กลัวเหมือนกันแหละพี่ตูดเป็ด เสียว ๆ อยู่ถ้าโดนแย่งกล้องไป ไม่รู้จะไปแย่งคืนมายังไง?

#3 เดี๋ยวนี้เขาวังไปง่าย สะดวกสบายแล้วพี่เจียว ถ้าว่างก็แวะไปนะครับ big smile

#4 By Rin-Kung on 2010-09-16 13:45

ลิงแยะเน๊อะ ทั้งฝูงเก่า และมาใหม่ 55 +

เขายังยังไม่เคยไปเที่ยวเลย..เพราะคิดว่าขี้เกียจเดิน ปีนเขา..

ถ้ามีรถราง ก็ดีสิ คราหน้าจะลองแวะดูซะที..big smile
ระวังลิงมันจะแย่งของน๊า
เคยแล้ว กระโดดกระชากของในมือเลยอะ
555++ ลิงเจอลิงconfused smile

#1 By โต๊ะคิ้งส์ on 2010-09-16 11:09