ยังคงวนเวียนหลงใหลความงาม ราวกับเป็นจักรพรรดิอยู่ในพระราชวังกู้กง หมุนอยู่ตรงลานกว้างหน้าพระตำหนักไถ่เหอ เดินย่ำหิมะเล่นไปตลอดทาง สนุกดี...เหยียบแล้วรู้สึกเหมือนเหยียบอะไรสักอย่างที่มันนุ่ม ๆ ฟู ๆ มองไกล ๆ เหมือนนาเกลือสินเธาว์ตามชายทะเล
 
เวลาแสงแดดสะท้อนกระทบกับหิมะ เกิดประกายระยิบระยับแวบ ๆ คล้ายกับแสงแดดสะท้อนเม็ดทราย สวยจนบอกไม่ถูกเลยทีเดียว นี่แค่หิมะในปักกิ่งยังสวยขนาดนี้ หิมะที่ฮาร์บินคงจะสวยกว่าหลายร้อยพันเท่า
 
ออกจากพระตำหนักจงเหอซึ่งเป็นพระตำหนักหลังที่ 2 จาก 3 พระตำหนักในวังหน้า ดูแผนที่ของอาม่าอีกรอบว่าพระตำหนักเป่าเหออยู่ตรงไหน นี่ถ้าไม่ได้แผนที่อาม่าติดมือมาล่ะก็ มีหวังหลงทางอยู่ในพระราชวังแหง ๆ รู้สึกว่าซื้อของที่จีนแล้วคุ้มค่ามากที่สุดก็คราวนี้แหละ 555+   
 
ป้ายชื่อประตูทางเข้า
ป้ายชื่อประตูทางเข้าพระราชวัง
 
อ่านไม่ออก
อ่า