มันก็แค่...หมาตัวหนึ่ง

posted on 23 Jun 2009 08:58 by chenbin in Story

...เกิดเป็นหมาอนิจจาอาภัพนัก     ไร้คนรักคนห่วงหาอาทรยิ่ง

ไร้ที่อยู่ไร้หนทางให้แอบอิง     ไร้ทุกสิ่งไร้เมตตาไร้ปราณี

เกิดเป็นหมาอนิจจาน่าสงสาร     ต้องซมซานไร้ที่อยู่อดสูเหลือ

เฝ้ารอคอยรับนายที่รักมาจุนเจือ     รอคอยเมื่อนายหวนกลับมารับไป...

 
...แรกเกิดใหม่ใครเห็นเป็นเอ็นดู     เจ้าตัวฟูดูตัวแดงเฝ้าแผดเสียง

   ร้องเรียกแม่กลายกลายคล้ายสำเนียง     กลายเป็นเสียงเสนาะใจใครหลายคน

เมื่อกาลเวลาผันเปลี่ยนเวียนบรรจบ     จนเจ้าครบกำหนดเวลาหมดความหมาย

เปลี่ยนเป็นหมาข้างถนนวนกลับกลาย     จากความสบายเป็นลำบากอนาถจริง...

 

...ก่อนหน้านั้นทำผิดนิดดื้อดึงหน่อย     นายเคยปล่อยไม่เคยว่าด่าให้ช้ำ

มาวันนี้ทำผิดนิดนายกลับด่า "ไอ้หมาระยำ"     สุดชอกช้ำนายหมดรักหมดปราณี

แม้นถูกตีถูกด่าต่อว่าไล่     แต่ในใจคงจงรักมีภักดีเสมอ

นายไม่รักไม่พิศวาทขาดปรนเปรอ     คงเสมอรักนายหมดสุดลมหายใจ...

...ยามนายกลับเฝ้ารอรับขอได้พบ     ขอประจบเพียงเพราะรักจากใจแท้

แต่ยามนี้นายไร้ซึ่งรักมักตอแย     เพียงเพราะแก่ชราไร้ค่าพอ

เกิดเป็นหมายามไร้ค่าไร้ความหมาย     ต้องกลับกลายเป็นหมาจรจัดหลงพลัดถิ่น

ยามตกยากแสนลำบากหาของกิน     เคยได้ยินแต่เสียงเรียกนามยามร้องหา...

 

...พอลำบากโซเซเป็นหมาเร่ร่อน     ไร้ที่นอนตัวสั่นเทาหนาวปางตาย

 ถูกเจ้าถิ่นรุมกัดฟัดจนขวัญหาย     แผลเต็มกายเน่าเหม็นลำเค็ญจริง

แสงแดดร้อนท้องกิ่วหิวยิ่งนัก     คุ้ยเศษผักหากระดูกถูกขับไส

โดนน้ำร้อนไม้ฟาดแทบขาดใจ     คงหวังให้ทุกข์ยากตายจากกัน...

 

...เกิดเป็นหมาอาภัพสุดอับเฉา     ต้องจากเหย้าไร้นายป้องคุ้มครองภัย

ถูกรถทับถูกจับกินสิ้นอาลัย     เพียงเพราะไร้ซึ่งวิญาณความเป็นคน...


ตอนแรกที่เขียนกลอนนี้ เขียนไปน้ำตาซึมไป เพราะเมื่อวานกลับไปบ้านป้าบอกมีคนเจอหัวกะโหลกหมาเอามาทิ้งไว้ในถังขยะ สงสัยจะถูกพวกคนงานแอร์ในหมู่บ้านตีเอาไปกิน...กลัวหมาตัวเองจะถูกตีเอาไปกินเหมือนกัน

หมาที่หลาย ๆ คนเลี้ยงเพราะตอนเล็ก ๆ มันดูน่ารัก ตัวอ้วนปุ๊กแถมขนฟูน่ากอด แต่พอโตขึ้นมากลับไม่แยแส ทิ้ง ๆ ขว้าง ๆ เพราะไม่น่ารักเหมือนแต่ก่อน บางคนเลี้ยงหมาเพราะเห็นข้างบ้านมี เพราะฉะนั้นบ้านฉันต้องมีบ้าง เลี้ยงแล้วไม่ดูแลเอาใจใส่ สุดท้ายก็ต้องกลายเป็นหมาข้างถนนยามเมื่อมีหมาตัวใหม่มาแทนที่

หมามีความรักให้แก่เจ้าของอย่างเต็มเปี่ยม รักออกจากจากใจยังไงก็มอบให้อย่างนั้น ไม่มีเสแสร้งว่าแกล้งรัก ไม่มีเงื่อนไขใด ๆ มาเป็นข้อกำหนดว่าจะต้องรักเท่านั้นเท่านี้ ต่อให้นายยากจนหรือรวยล้นฟ้า หมาก็ยังคงรักนายเช่นเดิมไม่เปลี่ยนแปลง

ทุกวันนี้นายอาจจะไม่ใช่คนสำคัญที่มีค่าในสายตาของใคร ๆ แต่ยามใดที่นายกลับมาบ้าน นายจะกลายเป็นคนสำคัญในสายตาของพวกหมาหมาเหล่านี้เสมอ... 

Comment

Comment:

Tweet

อ่านแล้วคิดถึงหมาที่บ้านต่างจังหวัด

จะกี่เดือนกี่ปี เรากลับบ้านทีไร มันก็จำกลิ่นเราได้

ทันทีที่มันเห็นเรา มันจะกระโดดใส่ แบบว่า ดีใจอย่างบอกไม่ถูก

หมาไม่เคยลืมเจ้าของ แม้ว่าจะผ่านไปกี่ปีแล้วก็ตาม .. คิดถึง

#53 By mAc aNGELoS (58.137.117.225) on 2009-07-03 22:06

อ่านแล้วเศร้าใจจัง

#51 By บล็อกแมว on 2009-06-27 21:59

จะหมาหรือคนก็มีหัวใจ...รักเค้าให้เท่า ๆ กับที่เรารักตัวเองเถอะคับ แล้วจะรู้ว่าความรักที่พวกเค้ามอบให้นั้นมันมากมายมหาศาลขนาดไหน

ของอื่